S-hood

เพราะการรักษาโรคภูมิแพ้ให้หายขาด จะต้องปฏิบัติตัวเป็นชีวจิตอย่างเคร่งครัด แต่ก่อนลำบากมากเลยเพราะหายใจไม่ออก หลังปฏิบัติตัวเป็นชีวจิต(เล็กน้อย) ดื่มน้ำอาร์ซี ชีวิตก็ค่อยๆเปลี่ยนไป

จมูกโล่ง หายใจสะดวก 

แต่ก็เพราะดีขึ้นนี่แหละ นิสัยกินดะถึงกลับมาอย่างเก่า

เราชอบกินๆๆๆ กินขนมอร่อยๆ กินอาหารรสจัด กินหมู เนื้อ กินๆๆๆๆๆ กินได้ทุกเวลาทุกชั่วโมง กินดะ กินมันเข้าไปและเหมือนเราจะเ้ป็นคนกินดะที่สุดในบ้าน

ปีใหม่ที่กำลังจะมาถึง สิ่งที่รอท่าคือขนมเค้ก...อา....

ให้สัญญากับตัวเองว่า ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป(สัญญาๆ ครั้งที่เท่าไหร่แล้วฟระ) เราจะกินแต่พอดี พยายามดัดแปลงตัวเองสู่วิถีพืชผัก วิถีชีวจิตให้มากกว่านี้

ตอนนี้ราวๆสี่โมงเย็นของวันอาทิตย์ที่ 28 ธันวาคม 2551 เริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลย...

(เริ่ม...หลังจากซัดโดนัท กินวุ้นเก๊กฮวยทำเอง ซัดบะหมี่ กินขนมปังสังขยา กินขนมต่างๆ อา...ตะกละจิงๆ)

แต่ก็จะกินเค้กนะ...ไม่ยอมพลาดหรอก

แค่อยากมาเขียน

เหมือนบันทึกประจำวันบ้าง...ไม่ประจำวันบ้าง

เทศกาลปีใหม่ที่กำลังจะมาถึงทำเอาหัวหมุน นั่งวาดรูป คิดการ์ด ดีที่มีทำเผื่อไว้บ้างตั้งแต่ก่อนไปวิปัสสนา งานสำหรับปีใหม่ก็เสร็จเกือบหมดแล้ว เหลือเพ้นอะไรนิดหน่อยให้เพื่อน ตอนนี้โครงการปักผ้าล้มเลิกชั่วคราว งานฝีมือที่อยากทำก็เหมือนกัน บอกตรงๆว่าทำแล้วปวดตาว่ะ ตอนนี้อยากซื้อรองเท้ามาเพ้นดู แต่คงต้องรอตังค์อีกนิด สีด้วย ถ้าทำสำเร็จคงมีรายการแจกคนรู้จักให้ลองใช้ดู

ปลดแอก...งานวาดรูปการ์ดปีใหม่เสร็จแล้ว พรุ่งนี้ส่งไปรษณีย์

*ขอบคุณจอมยุทธกรินมากสำหรับของฝาก ได้รับแล้ว ขอบคุณที่สุดคือยังนึกถึงกัน มีค่ามากกว่าของอีกนะ ยังไงก็เตรียมรับของขอบคุณที่จะส่งไปด้วย ปีใหม่พอดีเลย เดี๋ยวฝากการ์ดปีใหม่ไปให้พอดี

เป็นคนขี้เกียจ ขี้เบื่อกับอีกหลายอย่างที่มันไม่ดีๆ

เดิมไม่คิดว่าจะมานั่งเขียนบล็อคแบบนี้ แต่แว่บหนึ่ง จู่ๆใจมันก็บอกว่าลองเปิดบล็อคดีไหมแล้วทำโน่นทำนี่ ทีแรกก็คิดว่าทำไมตูต้องทำด้วยวะ ใช้ชีวิตทุกๆวันนี้ก็สบายดี แต่แล้วเพราะใจมันนิ่ง มันเพ่งมันจ้องจนใจมันหนักๆ ก็เลยลองตามใจมันสักตั้ง 

แปลกดี...ทำอะไรที่ไม่เคยทำ  หลายๆอย่างแม้เพิ่งเริ่มต้น รู้สึกว่าตูจะทำได้ไหมนะ บางทีดีที่สุดคงต้องพยายามๆไปเรื่อยๆ แล้วปล่อยให้เวลาผ่าน บางทีพอเวลาผ่านไป งานคงจะเสร็จเอง

อย่างที่พระท่านว่าคนเราล้วนมีอัตตาทั้งนั้น ใครก็อยากแสดงตัวตน เราก็ยอมรับโดยไม่ปดนะ เราก็คิดแบบนั้น จริงๆก็ไม่มีอะไรให้โชว์หรอก เพราะเป็นแค่คนธรรมดาๆ เลยคิดว่าบางทีอาจอยากทำบล็อคเผื่อเรียกเพื่อนมาอ่าน

เอื่อยเฉื่อยสุดๆเลยตรู...